Chapter 17 - Job

1 My breath is corrupt, my days are extinct, the graves are ready for me.1 Ang aking diwa ay nanglulumo, ang aking mga kaarawan ay natatapos, ang libingan ay handa sa akin.
2 Are there not mockers with me? and doth not mine eye continue in their provocation?2 Tunay na may mga manunuya na kasama ako, at ang aking mata ay nananahan sa kanilang pamumungkahi.
3 Lay down now, put me in a surety with thee; who is he that will strike hands with me?3 Magbigay ka ngayon ng sangla, panagutan mo ako ng iyong sarili; sinong magbubuhat ng mga kamay sa akin?
4 For thou hast hid their heart from understanding: therefore shalt thou not exalt them.4 Sapagka't iyong ikinubli ang kanilang puso sa pagunawa: kaya't hindi mo sila itataas.
5 He that speaketh flattery to his friends, even the eyes of his children shall fail.5 Ang paglililo sa kaniyang mga kaibigan upang mahuli, ang mga mata nga ng kaniyang mga anak ay mangangalumata.
6 He hath made me also a byword of the people; and aforetime I was as a tabret.6 Nguni't ginawa rin niya akong kakutyaan ng bayan: at niluraan nila ako sa mukha.
7 Mine eye also is dim by reason of sorrow, and all my members are as a shadow.7 Ang aking mata naman ay nanglalabo dahil sa kapanglawan. At ang madlang sangkap ko ay parang isang anino.
8 Upright men shall be astonied at this, and the innocent shall stir up himself against the hypocrite.8 Mga matuwid na tao ay matitigilan nito, at ang walang sala ay babangon laban sa di banal.
9 The righteous also shall hold on his way, and he that hath clean hands shall be stronger and stronger.9 Gayon ma'y magpapatuloy ang matuwid ng kaniyang lakad, at ang may malinis na mga kamay ay lalakas ng lalakas.
10 But as for you all, do ye return, and come now: for I cannot find one wise man among you.10 Nguni't tungkol sa inyong lahat, magsiparito kayo ngayon uli; at hindi ako makakasumpong ng isang pantas sa gitna ninyo.
11 My days are past, my purposes are broken off, even the thoughts of my heart.11 Ang aking mga kaarawan ay lumipas, ang aking mga panukala ay nangasira, sa makatuwid baga'y ang mga akala ng aking puso.
12 They change the night into day: the light is short because of darkness.12 Kanilang ipinalit ang araw sa gabi: ang liwanag, wika nila, ay malapit sa kadiliman.
13 If I wait, the grave is mine house: I have made my bed in the darkness.13 Kung aking hanapin ang Sheol na parang aking bahay; kung aking ilatag ang aking higaan sa kadiliman:
14 I have said to corruption, Thou art my father: to the worm, Thou art my mother, and my sister.14 Kung sinabi ko sa kapahamakan: ikaw ay aking ama: sa uod: ikaw ay aking ina, at aking kapatid na babae;
15 And where is now my hope? as for my hope, who shall see it?15 Nasaan nga ang aking pagasa? At tungkol sa aking pagasa, sinong makakakita?
16 They shall go down to the bars of the pit, when our rest together is in the dust.16 Lulusong sa mga pangawan ng Sheol, pagtataglay ng kapahingahan sa alabok.