Chapter 14 - Proverbs |
Verses
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
| 1 Every wise woman buildeth her house: but the foolish plucketh it down with her hands. | 1 Bawa't pantas na babae ay nagtatayo ng kaniyang bahay: nguni't binubunot ng mangmang, ng kaniyang sariling mga kamay. |
| 2 He that walketh in his uprightness feareth the LORD: but he that is perverse in his ways despiseth him. | 2 Siyang lumalakad sa kaniyang katuwiran ay natatakot sa Panginoon: nguni't siyang suwail sa kaniyang mga lakad ay humahamak sa kaniya. |
| 3 In the mouth of the foolish is a rod of pride: but the lips of the wise shall preserve them. | 3 Sa bibig ng mangmang ay may tungkod ng kapalaluan: nguni't ang mga labi ng pantas ay mangagiingat ng mga yaon. |
| 4 Where no oxen are, the crib is clean: but much increase is by the strength of the ox. | 4 Kung saan walang baka, ang bangan ay malinis: nguni't ang karamihan ng bunga ay nasa kalakasan ng baka. |
| 5 A faithful witness will not lie: but a false witness will utter lies. | 5 Ang tapat na saksi ay hindi magbubulaan: nguni't ang sinungaling na saksi ay nagbabadya ng mga kasinungalingan. |
| 6 A scorner seeketh wisdom, and findeth it not: but knowledge is easy unto him that understandeth. | 6 Ang manglilibak ay humahanap ng karunungan at walang nasusumpungan: nguni't ang kaalaman ay madali sa kaniya na naguunawa. |
| 7 Go from the presence of a foolish man, when thou perceivest not in him the lips of knowledge. | 7 Paroon ka sa harapan ng taong mangmang, at hindi mo mamamalas sa kaniya ang mga labi ng kaalaman: |
| 8 The wisdom of the prudent is to understand his way: but the folly of fools is deceit. | 8 Ang karunungan ng mabait ay makaunawa ng kaniyang lakad: nguni't ang kamangmangan ng mga mangmang ay karayaan. |
| 9 Fools make a mock at sin: but among the righteous there is favour. | 9 Ang mangmang ay tumutuya sa sala: nguni't sa matuwid ay may mabuting kalooban. |
| 10 The heart knoweth his own bitterness; and a stranger doth not intermeddle with his joy. | 10 Nalalaman ng puso ang kaniyang sariling kapaitan; at ang tagaibang lupa ay hindi nakikialam ng kaniyang kagalakan. |
| 11 The house of the wicked shall be overthrown: but the tabernacle of the upright shall flourish. | 11 Ang bahay ng masama ay mababagsak: nguni't ang tolda ng matuwid ay mamumukadkad. |
| 12 There is a way which seemeth right unto a man, but the end thereof are the ways of death. | 12 May daan na tila matuwid sa isang tao, nguni't ang dulo niyaon ay mga daan ng kamatayan. |
| 13 Even in laughter the heart is sorrowful; and the end of that mirth is heaviness. | 13 Maging sa pagtawa man ang puso ay nagiging mapanglaw; at ang wakas ng kasayahan ay kabigatan ng loob. |
| 14 The backslider in heart shall be filled with his own ways: and a good man shall be satisfied from himself. | 14 Ang tumatalikod ng kaniyang puso ay mabubusog ng kaniyang sariling mga lakad: at masisiyahang loob ang taong mabuti. |
| 15 The simple believeth every word: but the prudent man looketh well to his going. | 15 Pinaniniwalaan ng musmos ang bawa't salita: nguni't ang mabait ay tumitinging mabuti sa kaniyang paglakad. |
| 16 A wise man feareth, and departeth from evil: but the fool rageth, and is confident. | 16 Ang pantas ay natatakot at humihiwalay sa kasamaan: nguni't ang mangmang ay nagpapakilalang palalo, at timawa. |
| 17 He that is soon angry dealeth foolishly: and a man of wicked devices is hated. | 17 Siyang nagagalit na madali ay gagawang may kamangmangan: at ang taong may masamang katha ay ipagtatanim. |
| 18 The simple inherit folly: but the prudent are crowned with knowledge. | 18 Ang musmos ay nagmamana ng kamangmangan: nguni't ang mabait ay puputungan ng kaalaman. |
| 19 The evil bow before the good; and the wicked at the gates of the righteous. | 19 Ang masama ay yumuyukod sa harap ng mabuti; at ang masama ay sa mga pintuang-daan ng matuwid. |
| 20 The poor is hated even of his own neighbour: but the rich hath many friends. | 20 Ipinagtatanim ang dukha maging ng kaniyang kapuwa: nguni't ang mayaman ay maraming kaibigan. |
| 21 He that despiseth his neighbour sinneth: but he that hath mercy on the poor, happy is he. | 21 Siyang humahamak sa kaniyang kapuwa ay nagkakasala: nguni't siyang naaawa sa dukha ay mapalad siya. |
| 22 Do they not err that devise evil? but mercy and truth shall be to them that devise good. | 22 Hindi ba sila nagkakamali na kumakatha ng kasamaan? Nguni't kaawaan at katotohanan ay sasa kanila na nagsisikatha ng mabuti. |
| 23 In all labour there is profit: but the talk of the lips tendeth only to penury. | 23 Sa lahat ng gawain ay may pakinabang: nguni't ang tabil ng mga labi ay naghahatid sa karalitaan. |
| 24 The crown of the wise is their riches: but the foolishness of fools is folly. | 24 Ang putong ng mga pantas ay ang kanilang mga kayamanan: nguni't ang kamangmangan ng mga mangmang ay kamangmangan lamang. |
| 25 A true witness delivereth souls: but a deceitful witness speaketh lies. | 25 Ang tapat na saksi ay nagliligtas ng mga tao: nguni't siyang nagsasalita ng mga kasinungalingan ay nagdaraya. |
| 26 In the fear of the LORD is strong confidence: and his children shall have a place of refuge. | 26 Sa pagkatakot sa Panginoon ay may matibay na pagkakatiwala: at ang kaniyang mga anak ay magkakaroon ng dakong kanlungan. |
| 27 The fear of the LORD is a fountain of life, to depart from the snares of death. | 27 Ang pagkatakot sa Panginoon ay bukal ng kabuhayan, upang humiwalay sa mga silo ng kamatayan. |
| 28 In the multitude of people is the king's honour: but in the want of people is the destruction of the prince. | 28 Nasa karamihan ng bayan ang kaluwalhatian ng hari: nguni't na sa pangangailangan ng bayan ang kapahamakan ng pangulo. |
| 29 He that is slow to wrath is of great understanding: but he that is hasty of spirit exalteth folly. | 29 Siyang makupad sa pagkagalit ay may dakilang paguunawa: nguni't siyang madaling magalit ay nagbubunyi ng kamangmangan. |
| 30 A sound heart is the life of the flesh: but envy the rottenness of the bones. | 30 Ang tiwasay na puso ay buhay ng katawan: nguni't ang kapanaghilian ay kabulukan ng mga buto. |
| 31 He that oppresseth the poor reproacheth his Maker: but he that honoureth him hath mercy on the poor. | 31 Siyang pumipighati sa dukha ay humahamak sa Maylalang sa kaniya. Nguni't siyang naaawa sa mapagkailangan ay nagpaparangal sa kaniya. |
| 32 The wicked is driven away in his wickedness: but the righteous hath hope in his death. | 32 Ang masama ay manahagis sa kaniyang masamang gawa: nguni't ang matuwid ay may kanlungan sa kaniyang kamatayan. |
| 33 Wisdom resteth in the heart of him that hath understanding: but that which is in the midst of fools is made known. | 33 Karunungan ay nagpapahinga sa puso niya na may paguunawa: nguni't ang nasa loob ng mga mangmang ay nalalaman. |
| 34 Righteousness exalteth a nation: but sin is a reproach to any people. | 34 Ang katuwiran ay nagbubunyi ng bansa: nguni't ang kasalanan ay kakutyaan sa alinmang bayan. |
| 35 The king's favour is toward a wise servant: but his wrath is against him that causeth shame. | 35 Ang lingap ng hari ay sa lingkod na gumagawa na may kapantasan: nguni't ang kaniyang poot ay magiging laban sa nakahihiya. |
Old Testament
- Genesis
- Exodus
- Leviticus
- Numbers
- Deuteronomy
- Joshua
- Judges
- Ruth
- 1 Samuel
- 2 Samuel
- 1 Kings
- 2 Kings
- 1 Chronicles
- 2 Chronicles
- Ezra
- Nehemiah
- Esther
- Job
- Psalms
- Proverbs
- Ecclesiastes
- Song of Solomon
- Isaiah
- Jeremiah
- Lamentations
- Ezekiel
- Daniel
- Hosea
- Joel
- Amos
- Obadiah
- Jonah
- Micah
- Nahum
- Habakkuk
- Zephaniah
- Haggai
- Zechariah
- Malachi